«Κερδίζουν έδαφος» στην Ελλάδα οι αγώνες προσανατολισμού

Ο αγώνας προσανατολισμού είναι κατά βάση αγώνας τρεξίματος, αλλά η ιδιαιτερότητά του βρίσκεται στο περιβάλλον και τις συνθήκες. Εκτός από τη φυσική κατάσταση που προϋποθέτει η συμμετοχή, απαιτούνται ικανότητες προσανατολισμού και στρατηγικής, ψυχικό σθένος και αγάπη για τη φύση, κριτήρια που μετατρέπουν εύκολα το αγώνισμα σε «παιχνίδι» για τους λάτρεις της περιπέτειας. Είναι αγώνας «off road», που δεν διεξάγεται σε κάποιον στίβο ή πίστα, αλλά μέσα σε χωράφια και δάση, και δεν διαθέτει συγκεκριμένη διαδρομή, καθώς οι δρομείς είναι ελεύθεροι να χρησιμοποιήσουν κατά βούληση το μονοπάτι που θα τους οδηγήσει γρηγορότερα στα σημεία ενός χάρτη- στα οποία πρέπει να επικυρώσουν την αγωνιστική τους καρτέλα- ειδικά σχεδιασμένου για την περιοχή, όπου διεξάγεται το αγώνισμα. «Δεν υπάρχει κοινή εκκίνηση, ούτε τερματισμός. Οι 'αθλητές' αγωνίζονται μόνοι τους, με μοναδικούς βοηθούς έναν χάρτη και μία πυξίδα, που θα τους οδηγήσουν στα σημεία εκείνα που έχουν ορίσει οι διοργανωτές. Είναι ελεύθεροι να επιλέξουν τη διαδρομή που θα κρίνουν καταλληλότερη για να κάνουν τον μικρότερο δυνατό χρόνο, φροντίζοντας παράλληλα για την ασφάλειά τους» αναφέρει ο καθηγητής ΤΕΦΑΑ Σερρών του ΑΠΘ Κωνσταντίνος Κουκουρής. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν οργανωμένοι αθλητικοί σύλλογοι, ούτε ομοσπονδία για το συγκεκριμένο άθλημα, το οποίο εδώ και χρόνια έχει κατακτήσει τη Σκανδιναβία και τις βόρειες κυρίως χώρες της Ευρώπης, με μεγάλη επιτυχία. Το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα Προσανατολισμού διεξήχθη το 1927 στα δάση της Σουηδίας, ενώ είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένο στην Ελβετία, τη Γαλλία, τη Δανία, την Εσθονία, τη Λετονία, την Ουκρανία, τη Ρωσία κ.α. Τον Αύγουστο του 2012, το παγκόσμιο πρωτάθλημα θα διεξαχθεί στη Γαλλία, με συμμετοχή αθλητών από 45 χώρες. Στη χώρα μας, το αγώνισμα έγινε γνωστό πριν από περίπου μία δεκαετία, όταν παρουσιάστηκε στο μάθημα υπαίθριων δραστηριοτήτων του ΤΕΦΑΑ Σερρών από τον καθηγητή Φυσικής Αγωγής κ. Κουκουρή, ενώ το 1997 συστήθηκε ο Ελληνικός Σύλλογος Αγωνιστικού Προσανατολισμού, με στόχο να κάνει γνωστό το αγώνισμα σε αθλητές και μη. Έκτοτε, έχουν πραγματοποιηθεί υποτυπώδεις αγώνες, υπό τη μορφή σεμιναρίων, καθώς η διοργάνωσή τους αποτελεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο εγχείρημα, αφού απαιτείται ειδική χαρτογράφηση, αλλά και κατάρτιση των συμμετεχόντων σε βασικές δεξιότητες προσανατολισμού, όπως χρήση πυξίδας και ανάγνωσης χάρτη. «Η μία δυσκολία του αγωνίσματος είναι η χαρτογράφηση της εκάστοτε περιοχής, όπου διεξάγεται ο αγώνας. Οι υπάρχοντες χάρτες δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του αγωνίσματος, καθώς απαιτούνται πολλές λεπτομέρειες και έτσι επιστρατεύονται ειδικοί χαρτογράφοι, μαθηματικοί και τοπογράφοι που θα σχεδιάσουν σπιθαμή προς σπιθαμή την περιοχή του αγώνα» εξηγεί ο καθηγητής. Οι χαρτογράφοι καλούνται να περπατήσουν την περιοχή που καλούνται να σχεδιάσουν, ώστε να καταγράψουν με κάθε λεπτομέρεια το ανάγλυφό της- χαντάκια, δέντρα, θάμνους, βράχους και πέτρες- έτσι ώστε να τα αποτυπώσουν στο χαρτί με τον αναλυτικότερο δυνατό τρόπο προκειμένου να διευκολύνουν τους αθλητές. Για παράδειγμα, για μία περιοχή αγώνα 1000 στρεμμάτων, ο χαρτογράφος θα χρειαστεί περισσότερες από 10 μέρες μόνο για το αναγνωριστικό περπάτημα. «Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν τέτοιοι χαρτογράφοι και έτσι σε περιπτώσεις αγώνων καλούνται ειδικοί από το εξωτερικό, οι οποίοι αμείβονται αδρά» εξήγησε ο κ.Κουκουρής. Μάλιστα, όπως είπε, μία χαρτογράφηση πιθανώς να χρειαστεί να επαναληφθεί σε περιπτώσεις αλλαγής καιρικών συνθηκών (π.χ. χιόνια) που θα διαφοροποιήσουν το τοπίο στην περιοχή του αγωνίσματος. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο τρεις εξειδικευμένοι χάρτες στην Ελλάδα για τις περιοχές Αγίου Γεωργίου Γρεβενών, του Σέιχ Σου και του φράγματος Θέρμης στη Θεσσαλονίκη, τους οποίους σχεδίασαν Βούλγαροι και Σουηδοί χαρτογράφοι, με σκοπό τη διεξαγωγή αγώνων με ξένους αθλητές. Η δεύτερη δυσκολία αφορά την εκπαίδευση των αθλητών, καθώς η καλή φυσική τους κατάσταση και μόνο δεν σημαίνει ότι μπορούν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του αθλήματος. Θα πρέπει να διαθέτουν στοιχειώδεις γνώσεις προσανατολισμού, όπως ανάγνωση σημείων στο χάρτη, κλιμάκων, υπομνημάτων (π.χ. τι σημαίνουν οι τελείες, οι διακεκομμένες γραμμές κ.λπ.), διεθνών συμβόλων αναγνώρισης θέσεων κ.ά., αλλά και χρήσης της πυξίδας. «Ούτως ή άλλως, το αγώνισμα στο σύνολό του απαιτεί μια πλειάδα δεξιοτήτων από την πλευρά των συμμετεχόντων, ενώ η νίκη εξαρτάται από πολλούς παράγοντες» συμπληρώνει ο καθηγητής. Το γεγονός ότι το αγώνισμα διεξάγεται στη φύση καθιστά απρόβλεπτο το αποτέλεσμα, ενώ οι αθλητές θα πρέπει να επιστρατεύσουν ψυχικό σθένος και ευστροφία για να αντιμετωπίσουν αντιξοότητες (π.χ. αν χαθούν ή τραυματιστούν), στρατηγική για να επιλέξουν τις καλύτερες διαδρομές και φυσική αντοχή. Για τη διάδοση του αθλήματος, ο Σύλλογος Αγωνιστικού Προσανατολισμού έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα περίπου 50 ανοιχτούς αγώνες ανά την Ελλάδα και δεκάδες κλειστούς, υπό τη μορφή σεμιναρίων σε σχολεία και άλλους φορείς. «Μόνο μέσα από την αγωγή και εκπαίδευση στα σχολεία μπορεί να γίνει γνωστό το αγώνισμα και να βρε

Η ηλεκτρονική διεύθυνση δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *.

Όνομα *

Ηλ. διεύθυνση *

Ιστοσελίδα

Σχόλιο *